غریزه اسبی | تعبیرستان
غریزه اسبیورزشیدانستنیها
×
بستن

غریزه اسبی

«اسب سواری که ورزش نیست، بچه پولدارها هوار تومان پول اسب می دن، بعد هر چند روز یک بار می رن ماشین های آخرین مدلشونو پارک می کنن سوار اسب می شن یه چند دوری بالا می رن و پایین می آن، بعد هم خداحافظ. این که ورزش نیست، اسب می دوه و بالا و پایین می پره اون وقت اونها اسم خودشونو می ذارن ورزشکار؟ اسب سواری تفریح بچه پولدارهاست نه ورزش...» این حرف احتمالاً نظر خیلی از آدم های کوچه و خیابان است، اما آنهایی که با اسب ارتباط جدی دارند، یعنی سوارکار حرفه ای محسوب می شوند از شنیدن آنها خیلی شاکی می شوند.
هفته گذشته تیم اسب سواری زنان و مردان ایران عازم مسابقات آسیایی هند شد، ساناز شاپور داغ و ملیکا غروی دو عضو این تیم بودند، دخترانی که سال هاست اسب سواری می کنند و جوری از اسب هایشان حرف می زنند که انگار محبت آنها در تک تک سلول های وجود آنها ریشه کرده است. این دختران از قیمت های چند میلیون تومانی اسب هایشان و هزینه ماهانه نیم میلیون تومانی نگهداری آنها به عنوان «هزینه عشق» صحبت می کنند و کلی تأکید می کنند که اسب سواری یعنی ورزش، هم ورزش جسمی و هم ورزش روحی آنها در هند نتیجه خیلی خوبی نگرفتند اما به هرحال حالا راه را برای حضورهای بعدی باز کردند.
▪ چرا در بین این همه رشته ورزشی شما جذب اسب سواری شدید؟
ساناز: انسان سراغ هر رشته ورزشی که می رود باید به آن علاقه داشته باشد. باید علاقه و میلی وجود داشته باشد تا آدم به سمت چیزی کشیده شود، برای من به شخصه سوارکاری جذابیت دارد، چون تو با یک موجود زنده سروکار داری و باید حس همدیگر را درک کنید، یعنی به حیوان حس بدهی و از آن حس بگیری و این سوارکاری را از سایر رشته های ورزشی متمایز می کند.
ملیکا: من کاملاً چون خیلی زیاد حیوان دوست هستم، فکر می کنم یکی از دلایلی که به سمت سوارکاری کشیده شدم همین دوست داشتن حیوانات بوده است.
▪ رابطه تان با اسب ها چطور است و چگونه با آنها ارتباط برقرار می کنید؟
ساناز: اول از همه باید متوجه بشوید که آن اسب شرایط روحی اش چگونه است، اسب ها هم درست مثل آدم ها هستند، بعضی هاشان خیلی آرام هستند و نسبت به بقیه نجیب تر هستند و همین آرام بودنشان به تو اجازه می دهد سمتشان بروی، بغلشان کنی و آنها را نوازش کنی.
ولی بعضی ها خشن تر هستند و سمتشان که می خواهی بروی، گوش را می خواباند و بداخلاقی می کند و یا به راحتی اجازه نمی دهد به طرفش نزدیک شوی. تقریباً در همان برخورد اول که اسب را می بینید متوجه می شوید که آیا اسبی هست که بتوانید باهاش راحت ارتباط برقرار کنید یا نه باید محتاط تر عمل کند... ممکن است چند لحظه یا چند ساعت یا حتی چند روز طول بکشد تا بتوانید با اخلاقش آشنا شوید.
ملیکا: درست است. آدم هر اسبی را که می بیند نباید برود سمتش، چون اگر اسب دوست نداشته باشد گاز می گیرد یا لگد می زند. اسب های مسابقه هم چون خشن تر هستند (چون فشار کار روی آنها زیاد است) یک مقداری عصبی تر هستند. به خاطر همین باید حواسمان را بیشتر جمع کنیم و دقت بیشتری داشته باشیم.
▪ خیلی ها معتقد هستند که سوارکاری ورزش نیست. چون این اسب است که در تکاپو و تحرک است، در واقع اسب ورزش می کند نه سوارکار؟
[هر دو با هم می خندند و می گویند: غلط می کنند!]
ملیکا: ببینید اگر شما بررسی کنید متوجه می شوید که سوارکاری یکی از ورزش هایی است که بیشترین کالری را می سوزاند، چون ما هم همراه اسب تحرک داریم و انرژی صرف می کنیم. آنهایی که این حرف را می زنند بیایند و یک قدم اسب سواری کنند بعد با هم صحبت می کنیم.
ساناز: نظر من هم همین است، چون با یک موجود زنده طرف هستیم سخت ترین ورزش است. زیرا باید نهایت هماهنگی بین سوارکار و اسب به وجود بیاید تا این که انسان بتواند یک سوارکاری خوب از خودش ارائه بدهد و در مسابقه برنده و موفق باشد. خیلی مهم است که انسان بتواند با اسبی که دارد مسابقه می دهد یک ارتباط خوب داشته باشد، آن قدر به آن حس بدهد و با آن تمرین کند تا بتواند آن هماهنگی را به وجود بیاورد. شما خودتان به عنوان یک کسی که سوارکار نیستید یک روز به طور امتحانی سوار اسب بشوید، ببینیم چه کار می خواهید بکنید.
▪ من هیچ وقت چنین ریسکی نمی کنم!
ساناز: خیلی دوست دارم ببینم آنهایی که این حرف را می زنند برای اولین بار نه، حتی برای دهمین باری که سواری می کنند، چه کنترلی روی اسب خواهند داشت. مطمئناً کوچک ترین کنترلی نمی توانند روی اسب داشته باشند به خصوص در مرحله پرش.
▪ ورزش و حرکات جسمانی خودتان چقدر است؟! غیر از سوارکاری ورزش دیگری انجام می دهید؟
ملیکا: در سوارکاری کل بدن درگیر است، ورزش خاص دیگری ندارم، چون ما روی خود اسب ورزش می کنیم که بدنمان نرم شود و تعادلمان را حفظ کنیم. یعنی ورزش های مخصوص ما هم روی اسب است.
ساناز: البته خیلی خوب است که قبل از سوارکاری یک زمان کوتاهی سوارکار یک نرمش و ورزش کوتاهی انجام بدهد بعد سوارکاری کند که بدون نرم شود.
▪ سوارکاری را از چه زمانی شروع کردید؟!
ساناز: من سواری را به طور حرفه ای و کلاسیک که در باشگاه سوارکاری شروع کردم و برمی گردد به سن ۱۵ سالگی. ولی از بچگی سوار اسب می شدم تقریباً از ۲، ۳ سالگی روی اسب عکس دارم.
ملیکا: من از ۱۰-۱۱ سالگی این ورزش را شروع کردم.
▪ مشوقی برای این کار داشتید؟!
ساناز: بله، من پدرم خیلی مشتاق بودند و در این زمینه خیلی به من کمک کردند.
ملیکا: من خودم به شخصه مشوق بقیه در خانه بودم، در واقع من خیلی از اسب سواری می گفتم و سعی می کردم این ورزش را به همه معرفی کنم. یادم می آید وقتی بچه بودم هر وقت مسافرت - به خصوص شمال- می رفتیم، هر اسب، الاغ یا خری که کنار جاده می دیدم دوست داشتم سوار آن شوم و حتماً هم باید من را سوار می کردند. وقتی بزرگ تر شدم پدرم تصمیم گرفت برای من اسب بخرد.
▪ همان «خیلی هایی» که قبلاً گفتم، این بار می گویند که سوارکاری ورزش بچه پولدارهاست!
ساناز: خب برعکس آن یک حرف با این یکی تا حدودی موافقم به خاطر این که مسئله کسانی که سوارکاری را به طور حرفه ای انجام می دهند با کسانی که فقط برای تفریح چند بار در طول سال بیشتر نمی آیند کاملاً متفاوت و از هم جداست.
چون شکی بر این نیست برای سوارکاری حرفه ای باید اسب شخصی داشته باشید و اگر اسب نداشته باشید نمی توانید پیشرفت کنید. کسی که اسب ندارد می تواند ماهی یک بار بیاید مثلاً مربی اش بهش لطف کند (واقعاً می شود گفت لطف!) و اسبی بدهد تا بتواند پرشی داشته باشد.
چون اکثر اسب های مربی در واقع صاحب دارند. ممکن است خیلی از صاحب اسب ها دوست نداشته باشند که اسب هایشان را غیر از مربی کس دیگری سوار شود و مسابقه دهد. جدا از هزینه خرید اسب نگهداری اسب هم هزینه هایی مخصوص خودش را دارد که خیلی ها برایشان توجیهی ندارد که بخواهند همچین هزینه ای را بپردازند و اسب نگه دارند.
ملیکا: وقتی بخواهید حرفه ای بشوید و پرش انجام دهید، باید اسب شخصی و خصوصی داشته باشید. شاید کسی بخواهد آزاد حرکت کند و حالا شاید هم چندتایی پرش انجام دهند، ولی کسی که می خواهد به صورت حرفه ای کار کند و در مسابقه شرکت کند، باید اسبی داشته باشد و اسب خوبی هم داشته باشد.
▪ قیمت اسب ها چقدر است؟!
ساناز: بستگی به کارایی اسب دارد. اسب های مسابقه مسلماً گران تر هستند. مثلاً ما اسب مسابقه زیر ۵ میلیون تومان نداریم. در واقع می توانم بگویم قیمت اسب از ۵ میلیون تومان شروع می شود تا ۱۰۰ میلیون تومان.
ملیکا: این تازه در ایران است، در خارج اسب های مسابقه خوب زیر یک میلیون یورو پیدا نمی شود. کمترین و بی ارزش ترینشان این قیمت است.
▪ و هزینه نگهداری اسب ها در ماه چقدر است؟!
ساناز: سرانگشتی بخواهم حساب کنم بین ۵۰۰ تا ۷۰۰ هزار تومان در ماه. البته بستگی دارد، چون در فصل مسابقات هزینه اسب بالاتر می رود، به خاطر اینکه در فصل مسابقات کار از اسب بیشتر گرفته می شود و انرژی بیشتری مصرف می کند. به همین خاطر غذایش بیشتر می شود و حتماً باید ویتامینه بشوند. یا این که در فصل تابستان به علت گرما و عرق کردن زیاد داروهایی باید به آنها بدهیم تا این کمبود آب بدن جبران شود.
▪ می شود زیر این هزینه ۵۰۰ – ۷۰۰ هزار تومان.
ساناز: پانسیون و نگه داری، پول غذا، پول دکتر و درمان و داروها و حالا خرج های اضافه دیگر.
▪ این هزینه ها برای خودتان توجیه شده است؟!
ساناز: بله به نظر من پول عشق است، پول لذت بردن، ولی به طور کل شما وقتی حیوانی مثل سگ و گربه دارید نمی توانید به آن بی اهمیت باشید. بالاخره آدم یک احساس مسئولیتی نسبت به آن حس می کند، دیگر چه برسد به همچین حیوانی با این جثه بزرگ که این قدر هم زحمت می کشد. کلاً طبیعت حیوان این است که آزاد باشد. حالا تصور کنید ما این جثه عظیم را ۲۳ ساعت در یک اتاقک کوچک نگه می داریم و یک ساعت دیگر را هم دائماً ازش کار می کشیم و تمرین می کنیم، پس باید بهش رسیدگی کنیم.
▪ حس شما حالا که تقریباً اولین شرکت کننده ها در مسابقات آسیایی بودید چیست؟
ساناز: برای من حس خیلی جالبی بود. چون من تجربه قبلی نداشتم و بعد هم این که من قرار نبود بروم، به هر حال تجربه اول بود برای همین حس جالبی داشتم. امیدوارم که نتیجه مان هم بد نباشد.
ملیکا: همان طور که ساناز می گوید برای من هم جالب بود، چون تا حالا ما نمی توانستیم برویم و در مسابقات قرضی آقایان که قوی تر هستند اعزام می شدند ولی این بار ما هم رفتیم.
▪ نظر شما درباره قرنطینه بودن اسب هایتان چیست؟! مشکلی برایتان پیش نمی آید؟!
ملیکا: خوشبختانه این مسابقه مدلش اسب قرضی است، حتی کشورهایی که مشکل قرنطینه نداند باید اسب قرض بگیرند. در واقع شرایط برای همه یکسان است.
▪ این مسئله چقدر روی نتیجه گرفتن شما تأثیر داشت؟!
ساناز: خیلی، مخصوصاً برای ما خانم ها، برای این که آقایان اکثراً در مقام مربیگری هستند و ممکن است پیش بیاید که با ۵-۶ اسب گوناگون تمرین پرش داشته باشند و مسیرهای کاملی را طی کنند. در واقع تمرینشان ۵ – ۶ برابر ما خانم ها است. ما تعداد اسب هایمان کمتر است و در نتیجه تمرین کمتری هم داریم. چون واقعاً همه چیز بستگی به تمرین دارد. اگر ما هم به اندازه آنها تمرین داشتیم، شاید می توانستیم در هر رده ای پا به پای آنها باشیم، ولی در کل شرایط ما هم بد نیست.
ملیکا: در این مسابقات همه چیز بستگی به اسب دارد، تمرین زیاد و دقت و تلاش ما جای خود را دارد. ولی اگر اسبی نخواهد حرکت بکند دیگر هیچ چیز دست ما نیست! در واقع شانس هم خیلی مهم است. چون مسلماً بین آن همه اسب خیلی ها بهتر هستند و خیلی ها هم ضعیف تر، برای همین این که چه اسبی دست تو بیاید دیگر بستگی به شانس دارد.
▪ در تقسیم اسب ها پارتی بازی هم می شود؟!
ساناز: نه، فکر نمی کنم، چون قرعه کشی می شود.
▪ شما می توانید قبل از مسابقه با اسب ها تمرین کنید؟!
ساناز: یک مدت زمان کوتاه فقط!
ملیکا: به ما ۳ تا اسب می دهند و ما می توانیم در ۲۰ دقیقه یکی از آن اسب ها را انتخاب کنیم که با کدامشان مسابقه دهیم.
▪ خودتان را در قیاس با آقایان چگونه می بینید؟! چقدر بالاتر هستید یا چقدر پایین تر؟!
ملیکا: ما خودمان را دست کنم نمی گیریم، ولی به دلیل این که در ایران اکثر آقایان مربی هستند تمرین هایشان بیشتر است و ممکن است در روز ۱۰ بار پرش داشته باشند. ولی ما در روز حداکثر ممکن است ۲ یا ۳ پرش داشته باشیم. آن هم یک روز داریم و روز بعد به دلیل استراحت اسب ها نمی توانیم داشته باشیم.
ساناز: یک اسب را که در هفته بیشتر از ۲ بار نمی توان پرش داد، ولی آنها روزی چند اسب زیردستشان است. در واقع فقط تمرین هایشان بیشتر است، وگرنه ما از آنها چیزی کم نداریم. چون در این ورزش برتری نه به قدرت بدنی است و نه چیز دیگری...
▪ شما اولین اعزامی های خانم هستید؟!
ملیکا: نه، ما یک بار هم قطر رفتیم، ولی مسابقات بین المللی مثل این دفعه نبود و فقط ایرانی ها بودند که ما اسب های قطری ها را گرفتیم و خودمان با خودمان مسابقه دادیم، ولی خانم هاله نکویی برای مسابقات آسیایی قبلاً اعزام شده اند.
▪ مشکلات شما شامل چه مواردی است؟
ملیکا: مشکل اساسی مان تنها این است که نمی توانیم اسب هایمان را از ایران خارج کنیم و با خودمان ببریم. اگر ما می توانستیم به کشورهایی قتل ترکیه و دبی با اسب های خودمان برویم خیلی بهتر بود، چون ما الان در ایران همان طور ماندیم و محدود شدیم.
در عین حال در حال حاضر احتیاج به یک مربی خارجی داریم، چون اسب های خوبی هم داریم، ولی جای یک مربی خوب خالی است که با ما بیشتر کار کند. البته این در صورتی است که بخواهند که درها به روی ما باز شود و بخواهیم پیشرفت کنیم. اگر بخواهیم همین طوری که الان هستیم باقی بمانیم که نه، مربی های خودمان خوب هستند.
ساناز: اگر می توانستیم به کشورهای دیگر برویم، انگیزه های بیشتری پیدا می کردیم.
▪ ما در ایران مربی خانم هم داریم؟
ملیکا: ما خودمان الان در باشگاه ها کار می کنیم، ولی به طوری که رسمی باشد و اسب دستمان بدهند نه.
ساناز: خانم ها با کسانی که تازه می خواهند شروع کنند کار می کنند



نویسنده : میمنت مژده
چلچراغ

تاریخ ارسال: 1390/01/11


نظر شما چیست؟

کد امنیتی شکل بالا در کادر زیر درج شود

برای مشاهده و استفاده از فرم می بایست جاوااسکریپت بر روی مرورگر شما فعال باشد.

 
تعبیر خواب
تعبیر با تقویم
روایتی از قول امام جعفر صادق (علیه السلام) هست که می‌فرمایند مثلاً اگر در روز یا شب اول ماه قمری خوابی را ببینید تعبیر ندارد و صحیح نیست، یا اگر  در دوم و سوم ماه خوابی را ببینید تعبیرش برعکس می‌شود و به همین ترتیب تمام روزهای ماه را فرموده‌اند و این روایت تا حدودی هم شایع شده و گسترش پیدا کرده است.
دقت کنید که چیز کمی نیست!... یعنی شما که دیشب خوابی را دیده‌اید با دانستن تاریخ دیشب، می‌توانید ادامه مطلب...
تعبیرها و اشتباه‌ها
همۀ ما در طول شب یا روز خواب‌هایی می‌بینیم که ممکن است درست و صادق بوده و معنایی را در خود داشته باشند یا اینکه بی‌معنا باشند.
علت خواب‌های بی‌معنا چیزهایی مثل ضعف یا پرخوری قبل از خواب و یا صدای محیط زمان خواب و یا حتی می‌تواند نتیجه تلقین شیطان باشد و فقط پیامبران و معصومین (علیهم السلام) هستند که تمام خواب‌هایشان درست و صادق بوده و حسابشان جدا است. حضرت امام صادق (علیه السلام) به مفضل که از ادامه مطلب...
تعبیر با کتاب
در این مقاله می‌خواهم در مورد این بنویسم که هر کسی می‌تواند بعضی از خواب‌ها را با کتاب تعبیر خواب، تعبیر کند. بنابراین اجازه دهید ابتدا تعریفی کلی و خلاصه از نحوۀ تعبیر خواب ارائه کنم.
خواب‌هایی که ما می‌بینیم یا می‌خواهند معنایی را به ما بفهمانند و یا خیر؛ حالا چرا بعضی از خواب‌ها می‌خواهند معنایی را بفهمانند ولی بعضی خیر؟... چون این سوال بحث دیگری است نمی‌خواهم دربارۀ آن صحبت کنم.
خود این خواب‌های بامعنا نیز اکثراً به صورت مثال ادامه مطلب...
مبارزه با فراموشی خواب
تحقیقات نشان داده است که همۀ افراد در طی خواب خودشان رویا می‌بینند (به جز در برخی بیماری‌های شدید روانی)، منتها خیلی‌ها آن‌ها را فراموش کرده و فکر می‌کنند که اصلاً رویایی ندیده‌اند. هر چند خیلی از این رویاها ممکن است جزء رویاهای بدون تعبیر باشند ولی به هر حال رویا بوده‌اند.
حال سوال این است که چطور خواب خود را فراموش نکنیم؟ چطور صحنه‌های خواب را خوب و روشن به یاد آوریم؟ برای رسیدن به این هدف راه‌های زیادی وجود ادامه مطلب...
دفع بلا با صدقه
احادیث و روایات و همچنین تجربیات بسیاری وجود دارد که خداوند متعال با صدقه قضا و قدر را تغییر می‌دهد. به عبارتی دیگر با صدقه می‌توان به خواست خدا از وقوع بلایا و حوادث جلوگیری کرد. زیرا خود خداوند قضا و قدر را معین کرده و فقط خود او می‌تواند آن را تغییر دهد (که یکی از عواملی که فرموده قضا و قدر را به خاطر آن تغییر می‌دهد همین صدقه دادن است). البته این یکی از آثار صدقه می‌باشد. ادامه مطلب...
رسیدن تعبیر به دیگری
این نکته را به خاطر داشته باشید که تعبیر خواب شما ممکن است به همان کسی که در خواب دیده‌اید نرسد و به شخص دیگری مربوط شود. در واقع تعبیر خواب شما کیلومترها با آن شخصی که در خواب دیده‌اید فاصله داشته باشد! تجربۀ خودم من از خواب‌هایم این بوده که در موارد خیلی خیلی خیلی کمی تعبیر خواب به همان افرادی رسیده که در خواب دیده‌ام (به طوریکه در اکثر موارد فقط یک درصد احتمال می دهم که تعبیر ادامه مطلب...
دفع بلا و گرفتاری
بعضی از خواب‌ها آینده را پیشگویی کرده و می‌گویند که بلا و مصیبت و گرفتاری در پیش است و یا اینکه عمل زشت یا گناهی را مرتکب خواهیم شد. اگر این خواب‌ها درست و اصطلاحاً صادقه باشند، در واقع از مقدرات الهی می‌گویند و چیزهایی که پیش‌بینی آن شده حتماً به وقوع می‌پیوندند.
ولی خداوند راه‌هایی را تعیین کرده که نگذارید آن بلایا به وقوع بپیوندند و در واقع مقدرات خدا تغییر کند. در اصل خود خدا مقدرات را بوجود آورده ادامه مطلب...
کلیپ و ویدیو
چرا خانومها انقدر کند هستن؟ (حجت الاسلام دهنوی)
اشخاصی که در کلیپها مشاهده می کنید تعبیرگر خواب نیستند