من «كیم كلایسترز» هستم | تعبیرستان
من «كیم كلایسترز» هستمورزشیدانستنیها
×
بستن

من «كیم كلایسترز» هستم

گذشت یك سال چه تفاوت عظیمی را برای كیم كلایسترز ایجاد كرد. این تنیسور زن بلژیكی سال پیش مصدوم و غایب و به تبع آن از اوج دور بود، اما دیروز در فینال تنیس یو اس اوپن 2005 حریف فرانسوی خود ماری پیرس را در دو ست متوالی و با نتایج 3-6 و 1-6 در هم شكست تا پس از چهار بار شكست در فینال گرنداسلم ها سرانجام قهرمان یكی از تورنمنت های بزرگ چهارگانه ورزش تنیس شود. «بالاخره ثابت كردم كه می توانم. بله، من آن بالا هستم و می توانم دوباره با بهترین ها برابری كنم.» كلایسترز 22 سال بیشتر ندارد اما ناكامی هایش در فینال گرنداسلم ها همگان را به این نتیجه رسانده بود كه او «زن» میدان های بزرگ و فینال گرنداسلم ها نیست. كلایسترز مدعی است كه خودش چنین احساس و برداشتی را نداشته است. «نه، من مسئله ای با آن شكست ها و خاطراتش نداشتم. تنها اثری كه داشتند این بود كه مرا به جبران بیشتر تشویق می كردند. شاید هم هنوز دوره و زمان من در گرنداسلم ها نرسیده بود. وقتی مسابقات عمده را می بازید، یك جور احساس جبران و میل شدید به انتقام در وجودتان شكل می گیرد. اینها همگی یك انگیزه قوی است.» با این حال همان انگیزه ها كه كلایسترز از آن یاد می كند وقتی او با آسیب دیدگی های مزمن قسمت عمده سال 2004 را از دست داد، به كلی از دست رفته و بی حاصل به نظر می رسید. او همانند هموطنش ژوستین هنن به رده اول جدول جهانی تنیس زنان نیز رسیده بود. اما اوجگیری روس ها در سال 2004 و وجود تنیسور هایی قدرتمند مثل خواهران ویلیامز (كه آنها نیز قصد بازگشت و اوجگیری مجدد را داشتند) امید چندانی را به وی نمی بخشید. حتی دست هایش نیز با او یاری نمی كردند مچ دست چپش به قدری تحت فشار قرار گرفته بود كه انجام عمل جراحی بر روی آن الزامی شد و این كار صورت گرفت. او در شروع 2004 فینالیست اوپن استرالیا یعنی اولین گرنداسلم سال شده بود اما آن مصدومیت سال او را زهر كرد. همان جا بود كه كلایسترز چهارمین شكستش را در «فینال طلسم شده» گرنداسلم ها تجربه كرد و آن هم در برابر هنن. او بعداً فهمید كه شاید آخرین بختش را برای پاك كردن لقب ناخواسته «زن همیشه دوم» از دست داده باشد. همه می گفتند كلایسترز به آن طایفه خاص تعلق دارد كه در تنیس فوق العاده بوده اند اما به دلیلی از دلایل هرگز گرنداسلم ها را نبرده اند. اما كلایسترز صحبت از تقدیر و طالع و اقبال می كند. «معتقدم هر چیزی و هر رویدادی به یك دلیل خاص اتفاق می افتد و بی خود و بی جهت نیست. به همین خاطر است كه می بینید من الان همراه با این جام روبه روی شما نشسته ام.» همان تقدیر (و یا هر چیز دیگری كه می خواهید اسمش را بگذارید) باعث شد او از ماه فوریه (بهمن) گذشته و پس از بهبود مصدومیت لعنتی مچ دستش به صحنه بازگردد. او وقت تلف نكرد و ادامه مطلب...

تاریخ ارسال: 1390/01/11


نظر شما چیست؟

کد امنیتی شکل بالا در کادر زیر درج شود

برای مشاهده و استفاده از فرم می بایست جاوااسکریپت بر روی مرورگر شما فعال باشد.

 
علت مصیبتها (آقای رائفی پور)
اشخاصی که در کلیپها مشاهده می کنید تعبیرگر خواب نیستند