پیپ! | تعبیرستان
پیپ!پزشکی و بهداشتدانستنیها
×
بستن

پیپ!

آن شب در منزل مهرزاد، یکی از دوستان دوران تحصیل، میهمان بودیم. سایر مهمانان هم زوج هایی بودند که اکثرا هردوی آنها پزشک بودند. بعد از صرف شام، مهرزاد که
پیپ! قدری خسته می نمود، روی مبلی یله داد و چند لحظه بعد پیپی را از میز پذیرایی کنارش برداشت و آن را روشن کرد. همیشه از روش روشن کردن پیپ خوشم آمده است...
هرچقدر روشن کردن و کشیدن سیگار به نظرم عامیانه و زشت است، برعکس در مورد پیپ فکر می کنم نوعی اشرافیت و زیبایی در آن نهفته است. مثلا اینکه روشن کردنش ساده نیست، یعنی مثل سیگار نیست که کبریت را بگیری جلویش و روشن شود، بلکه مدتی ناز می کند تا آتش بگیرد. با اولین «پیشنهاد آتشین» گر نمی گیرد که تا آخر بسوزد.
شعله باید چند بار پیشنهادش را تکرار کند و چند بار باید نفس گرم صاحب پیپ از روی تمنا و احتیاج در او دمیده شود تا آیا بگیرد یا نگیرد. بویش هم – اگر توتون خوبی باشد – از آن بوهایی نیست که مثل سیگار یا بدل مبتذل و مهوع اش یعنی قلیان میوه ای، هر گوشه ای مثلا توی تاکسی یا اتوبوس یا پیاده رو خیابان جمهوری یا دیزی سرای میدان انقلاب بشنوی. از آن بوهایی است که در یک میهمانی شیک یا در لابی یک هتل پنج ستاره به مشامت بخورد و مجبورت کند که صحبتت را با هر کس که داری حرف می زنی، قطع کنی و یک نفس عمیق بکشی و بگویی: «به به! چه کسی دارد پیپ می کشد؟» و برگردی و نگاه کنی و صاحبش را دید بزنی که کت و شلوار شیکی پوشیده و اگر زمستان است حتما پالتوی بلندی به تن دارد و با طمانینه می خرامد و اگر همراه کسی است، حتما دارد حرف های حکیمانه ای می زند و طرف هم که حتما یک جوان برازنده یا خانم شیکی است که او هم پالتوی بلند و عینک دودی دارد، محو و مجذوب سخنانش شده است...
بگذریم، خودم را آماده کرده بودم که مشامم را به بوی خوش توتون کاپیتان بلک مهرزاد بسپارم که خانم دکتر شفقی، همسر دکتر اعتضادی که روی مبلی روبه روی مهرزاد نشسته بود، با لحنی اعتراض آمیز درآمد که: «دکتر! از شما دیگر بعید است، شما که دکتر هستید، دیگر چرا پیپ می کشید؟»
مهرزاد پیپ را از لبش جدا کرد و با خنده گفت: «ما هم واعظ غیرمتعظ هستیم دیگر! مگر نشنیده اید که: واعظان کین جلوه در محراب و منبر می کنند/ چون به خلوت می روند...»
حرف مهرزاد با صدای پارسا قطع شد. اگر نوشته های قبلی من را خوانده باشید حتما پارسا را می شناسید؛ دکتر نیک سرشت را می گویم، یک ضدحال واقعی است و نقش سوپرایگوی جمع را چنان ایفا می کند که همه می خواهند از دستش به «اید» پناه ببرند. با صدای خش دارش درآمد که «واعظ اما اگر به گفته اش اعتقاد داشته باشد، در خلوت هم کار دیگری نمی کند. منظور حضرت حافظ واعظان ریاکار بوده است، نه هر واعظی.» دکتر شفقی در جواب پارسا لبخندی زد و سیبی را برداشت و در ضمن پوست کندن آن گفت: «فقط آگاهی مهم نیست، همان واعظ ممکن است به درستی گفته های خود باور داشته باشد اما هزار عامل درونی و بیرونی دیگر، مانند وسوسه، تردید، امید به بخشایش و... او را به سمت عملی خلاف باورهایش سوق دهد «مهرزاد در حالی که داشت برمی خاست که سینی چای را از دست خانمش بگیرد و جلوی مهمان ها نگاه دارد، همان طور که سعی می کرد پیپش را گوشه لبش نگاه دارد، گفت: «بله، اما عادت هایی مثل سیگار کشیدن یا عادتهایی که باعث چاقی می شوند یا ورزش نکردن و غیره و غیره، به نحوی پیچیده و چند عاملی در رفتار آدم ها نهادینه می شوند و ترک آنها تنها صرفا با دانستن مضار آنها آسان نیست. برای مثال، ممکن است فردی در زمان دانشجویی سیگار کشیدن را به نشانه نوعی رفتار اعتراض آمیز به محیط خود و به رفتار بزرگ ترها شروع کند اما بعد از مدتی که به آن عادت کرد؛ حتی با دانستن مضار آن هم قادر به ترک آن نباشد؛ در این میان محیط هم خیلی موثر است.»
یا خودم فکر کردم که مهرزاد در مورد محیط راست می گوید، مثلا من با این همه جاذبه ای که نسبت به پیپ دارم، هیچ گاه عملا به سراغش نرفته ام. علتش این است که در محیط زندگی من هیچ وقت دخانیات استفاده نمی شده است، یعنی به اصطلاح قبح استفاده از دخانیات برایم نریخته است، اما اگر پدرم یک سیگاری بود یا برادران بزرگ تری داشتم که سیگاری بودند، من هم برای آنکه یک کاری شیک تر از آنها بکنم و تشخصم و برتر بودنم را نشان دهم، پیپ می کشیدم.
گفتگو در جمع ادامه داشت، گویا پارسا نظر دکتر موتمنی را پرسیده بود. دکتر موتمنی را یادتان هست، همان پزشک پیری که استاد و پیشکسوت ما به حساب می آید و همیشه در میهمانی هایمان حاضر است.
دکتر موتمنی می گفت: «این که ترک عادت گاهی خیلی سخت و دشوار می شود، درست است. این هم که بسیاری از عادت های شخصی تا زمانی که موجب آسیبی برای دیگران نشوند، می توانند محترم باشند درست است. اما هر کسی وظیفه اخلاقی دارد که از آسیب زدن به بدن خود خودداری کند.
در این میان، پزشکان به دو دلیل مسوولیت اخلاقی بالاتری دارند. اول اینکه به عنوان قشری فرهیخته در خانواده و اجتماع به نوعی الگو محسوب می شوند. برای مثال اگر پزشکی در طبیعت آشغالی را به زمین بیندازد، خیلی زشت تر و بدآموزتر است تا آنکه مثلا یک جوان بیکار یا یک کارگر ساده این کار را انجام دهد. وانگهی، مسوولیت ما در مورد موضوعاتی که به سلامت موبوط می شوند دو چندان است. زیرا ما به عنوان اعضای یک حرفه مسوول سلامت جامعه ایم و اگر خود رفتارهای ضدسلامت داشته باشیم به نوعی در مسوولیت اخلاقی خود کوتاهی کرده ایم.»



دکتر کیارش آرامش - رییس مرکز تحقیقات اخلاق و تاریخ پزشکی
هفته نامه سپید

تاریخ ارسال: 1390/01/11


نظر شما چیست؟

کد امنیتی شکل بالا در کادر زیر درج شود

برای مشاهده و استفاده از فرم می بایست جاوااسکریپت بر روی مرورگر شما فعال باشد.

 
تعبیر خواب
تعبیر با تقویم
روایتی از قول امام جعفر صادق (علیه السلام) هست که می‌فرمایند مثلاً اگر در روز یا شب اول ماه قمری خوابی را ببینید تعبیر ندارد و صحیح نیست، یا اگر  در دوم و سوم ماه خوابی را ببینید تعبیرش برعکس می‌شود و به همین ترتیب تمام روزهای ماه را فرموده‌اند و این روایت تا حدودی هم شایع شده و گسترش پیدا کرده است.
دقت کنید که چیز کمی نیست!... یعنی شما که دیشب خوابی را دیده‌اید با دانستن تاریخ دیشب، می‌توانید ادامه مطلب...
تعبیرها و اشتباه‌ها
همۀ ما در طول شب یا روز خواب‌هایی می‌بینیم که ممکن است درست و صادق بوده و معنایی را در خود داشته باشند یا اینکه بی‌معنا باشند.
علت خواب‌های بی‌معنا چیزهایی مثل ضعف یا پرخوری قبل از خواب و یا صدای محیط زمان خواب و یا حتی می‌تواند نتیجه تلقین شیطان باشد و فقط پیامبران و معصومین (علیهم السلام) هستند که تمام خواب‌هایشان درست و صادق بوده و حسابشان جدا است. حضرت امام صادق (علیه السلام) به مفضل که از ادامه مطلب...
تعبیر با کتاب
در این مقاله می‌خواهم در مورد این بنویسم که هر کسی می‌تواند بعضی از خواب‌ها را با کتاب تعبیر خواب، تعبیر کند. بنابراین اجازه دهید ابتدا تعریفی کلی و خلاصه از نحوۀ تعبیر خواب ارائه کنم.
خواب‌هایی که ما می‌بینیم یا می‌خواهند معنایی را به ما بفهمانند و یا خیر؛ حالا چرا بعضی از خواب‌ها می‌خواهند معنایی را بفهمانند ولی بعضی خیر؟... چون این سوال بحث دیگری است نمی‌خواهم دربارۀ آن صحبت کنم.
خود این خواب‌های بامعنا نیز اکثراً به صورت مثال ادامه مطلب...
مبارزه با فراموشی خواب
تحقیقات نشان داده است که همۀ افراد در طی خواب خودشان رویا می‌بینند (به جز در برخی بیماری‌های شدید روانی)، منتها خیلی‌ها آن‌ها را فراموش کرده و فکر می‌کنند که اصلاً رویایی ندیده‌اند. هر چند خیلی از این رویاها ممکن است جزء رویاهای بدون تعبیر باشند ولی به هر حال رویا بوده‌اند.
حال سوال این است که چطور خواب خود را فراموش نکنیم؟ چطور صحنه‌های خواب را خوب و روشن به یاد آوریم؟ برای رسیدن به این هدف راه‌های زیادی وجود ادامه مطلب...
دفع بلا با صدقه
احادیث و روایات و همچنین تجربیات بسیاری وجود دارد که خداوند متعال با صدقه قضا و قدر را تغییر می‌دهد. به عبارتی دیگر با صدقه می‌توان به خواست خدا از وقوع بلایا و حوادث جلوگیری کرد. زیرا خود خداوند قضا و قدر را معین کرده و فقط خود او می‌تواند آن را تغییر دهد (که یکی از عواملی که فرموده قضا و قدر را به خاطر آن تغییر می‌دهد همین صدقه دادن است). البته این یکی از آثار صدقه می‌باشد. ادامه مطلب...
رسیدن تعبیر به دیگری
این نکته را به خاطر داشته باشید که تعبیر خواب شما ممکن است به همان کسی که در خواب دیده‌اید نرسد و به شخص دیگری مربوط شود. در واقع تعبیر خواب شما کیلومترها با آن شخصی که در خواب دیده‌اید فاصله داشته باشد! تجربۀ خودم من از خواب‌هایم این بوده که در موارد خیلی خیلی خیلی کمی تعبیر خواب به همان افرادی رسیده که در خواب دیده‌ام (به طوریکه در اکثر موارد فقط یک درصد احتمال می دهم که تعبیر ادامه مطلب...
دفع بلا و گرفتاری
بعضی از خواب‌ها آینده را پیشگویی کرده و می‌گویند که بلا و مصیبت و گرفتاری در پیش است و یا اینکه عمل زشت یا گناهی را مرتکب خواهیم شد. اگر این خواب‌ها درست و اصطلاحاً صادقه باشند، در واقع از مقدرات الهی می‌گویند و چیزهایی که پیش‌بینی آن شده حتماً به وقوع می‌پیوندند.
ولی خداوند راه‌هایی را تعیین کرده که نگذارید آن بلایا به وقوع بپیوندند و در واقع مقدرات خدا تغییر کند. در اصل خود خدا مقدرات را بوجود آورده ادامه مطلب...
کلیپ و ویدیو
انحرافات در مداحی
اشخاصی که در کلیپها مشاهده می کنید تعبیرگر خواب نیستند