عیادت به شرط سلامت | تعبیرستان
عیادت به شرط سلامتپزشکی و بهداشتدانستنیها
×
بستن

عیادت به شرط سلامت

عیادت از بیمار، یکی از سنت های خوب و پسندیده اجتماعی و فرهنگی است که مورد سفارش دین هم قرار گرفته؛ تا جایی که در بعضی روایات، عیادت از مومن
عیادت به شرط سلامت بیمار را هم ردیف با زیارت خدا ذکر کرده اند و اولیای اسلام در احادیث متعددی، این کار را به عنوان یکی از وظایف پسندیده اجتماعی به مسلمانان توصیه کرده اند. در اشعار و متون کهن فارسی هم بارها از لذت عیادت توسط دوستان یاد شده و این بیت مشهور سعدی که: «گر طبیبانه بیایی به سر بالینم، به دو عالم ندهم لذت بیماری را» اشاره ظریف شاعرانه ای است به همین مطلب. اگر شما هم تجربه یک بیماری شدید یا یکی بار بستری شدن را داشته باشید، حتما می دانید که عیادت و ملاقات، به خصوص از جانب کسانی که دوست شان داریم، چه تاثیر انکارناپذیری بر روحیه بیمار دارد. البته عیادت هم آداب خاصی دارد که اگر درست انجام نشود، گاهی ممکن است حتی نتیجه معکوس داشته باشد. برای اینکه بدانید عیادت از بیمار چه تاثیرات روانی و جسمانی روی عیادت شونده و عیادت کننده دارد و در این ملاقات چه نکاتی بهتر است رعایت شوند، این پرونده را بخوانید.
یکی از مهم ترین جنبه های عیادت، تاثیرات روانی آن روی بیمار و همین طور روی ملاقات کننده است.
دکتر پرویز رزاقی، روان شناس، عیادت را یک نوع ارتباط موثر با فردی که دچار اختلال در سلامت جسمانی یا روانی شده می داند و می گوید: «اگر این ارتباط، به شکلی مناسب، برقرار شود؛ بیمار احساس امنیت می کند که این امنیت یکی از نیازهای اصلی انسان است و باعث تسریع و تسهیل بهبود و سلامت می شود. بیمار در این ارتباط از احساس تنهایی فاصله می گیرد و حس می کند که دیگران ضمن احترام به شخصیت او، در شرایط سخت هم آماده همکاری با او هستند، حتی اگر این همکاری به شکل عمل کوچکی مثل ملاقات کردن جلوه کند.»
وقتی این همه احساسات مثبت مثل باارزش بودن و دوست داشتنی بودن در وجود یک آدم تقویت شود، هیچ بعید نیست که دردهایش تسکین پیدا کند و حالش رو به بهبود برود: «یک ملاقات خوب می تواند بیمار را از نظر روانی تقویت کند؛ به این ترتیب که باعث می شود فرد فرآیندهای شناختی مثل مهم بودن و باارزش بودن را در ذهن خودش تقویت کند و از طریق تجسم و تصویرپردازی مثبت، روند غلبه بر بیماری را تسریع و تسهیل کند.» هیچ کس نمی تواند انکار کند که ذهن انسان تا چه حد قدرتمند است و در بسیاری از موارد می تواند روی جسم تاثیر مستقیم می گذارد. بنابراین بخش عمده ای از بهبود یک فرد بیمار، بستگی به میزان مقاومت روانی او دارد، چیزی که با حمایت اطرافیان تقویت می شود.
بیمار را تنها نگذارید
البته همه آثاری که برای عیادت گفتیم، در صورتی اتفاق می افتند که عیادت کننده ها نکاتی را رعایت کنند تا ملاقات خوب و مفیدی صورت بگیرد.
دکتر رزاقی به همه کسانی که می خواهند به عیادت بیمار بروند، توصیه می کند: «عیادت کنندگان باید فضای شادی را به وجود بیاورند؛ پوشیدن لباس های رنگی و شوخی های روحیه بخش چیزهایی هستند که فضای اطراف فرد بیمار را شاد می کنند. حضور دسته جمعی بر بالین بیمار، به شرط اینکه بیماری اش خیلی حاد نباشد، باعث می شود بیمار احساس کند به جمع تعلق دارد و از دیگران جدا نیست و این می تواند در روحیه بخشی به او موثر باشد. ملاقات کنندگان باید توجه داشته باشند که محتوای حرف هایشان مثبت باشد و از پیام های ارتباطی امیدوارانه استفاده کنند. همدلی با بیمار در تخفیف رنج و ناراحتی او نقش موثری دارد و سبب می شود که او دوباره این را به خاطر بیاورد که دیگران هم مثل او به مشکلات جسمی دچار شده اند و می شوند و بیماری مختص او نیست. یاد کردن از نمونه های موفقی که این بیماری را گذرانده اند و درمان شده اند، نیز روحیه فرد را تقویت می کند. در مورد بیمارانی که باید طول درمان بیشتری را طی کنند، دعوت به صبر و بردباری نیز بسیار مفید است.» البته دکتر رزاقی تاکید می کند که همه اینها در صورتی اثربخش است که ملاقات از بیمار به طور مرتب تکرار شود و افراد متعددی به دیدنش بیایند، نه اینکه بیمار در یک روز ۴۰ عیادت کننده داشته باشد و روزهای دیگر، تنها باشد.
اما از چه کارهایی بر سر بالین بیمار باید اجتناب کرد؟ دکتر رزاقی در پاسخ به این سوال می گوید:«هرگونه منفی بافی، حرف زدن درباره تنش ها و مشکلات زندگی، صحبت از سختی های راه و مشکلاتی که در بیمارستان وجود دارد یا ایراد و ابراز تردید درباره پزشک معالج می تواند بیمار را دچار رکود روانی کرده و فرایند بهبودی بیمار را دچار اختلال کند.»
چه کسانی بهتر است به عیادت نروند؟
عیادت فقط برای بیمار نیست و فرد عیادت کننده هم تحت تاثیر روانی این ملاقات قرار می گیرد؛ تاثیری که می تواند مثبت یا منفی باشد. دکتر رزاقی می گوید: «وقتی شما به ملاقات یک بیمار می روید، ناخودآگاه به این فکر می افتید که ممکن است روزی شما هم به مشکل او دچار شوید و این می تواند باعث شود توجه تان بیشتر از قبل به سلامت تان معطوف شود. برای مثال، اگر عادت غذایی یا رفتار نادرستی دارید که در آینده می تواند به همین بیماری منجر شود، آن را ترک کنید و سبک زندگی تان را اصلاح کنید. این حالت مثبتش است ولی همین فکر بیماری می تواند برای بعضی افراد که دارای حساسیت های ذهنی و فکری هستند مشکلاتی ایجاد کند، مثلا عده ای هستند که هروقت شرح بیماری دیگران را می شنوند، فردای همان روز علایم آن بیماری را در خودشان مشاهده می کنند که اکثرا کاذب است. این افراد بهتر است که به ملاقات بیمار نروند. افراد دیگری هم هستند که ما عیادت رفتن را به آنها توصیه نمی کنیم؛ از جمله، کسانی که زمینه های روان شناختی خاصی مثل عدم سلامت روانی دارند؛ مثلا ظرفیت روانی شان کم است و یا آستانه تحمل پایینی دارند. اینها ممکن است در مواجهه با بیمار و علایم بیماری، دچار حالت های عصبی شوند و ارتباط موثر عیادت که قرار است شادی و رضایت برای طرفین به همراه داشته باشد، برای اینها تبدیل به یک اتفاق منفی و سرمنشأ یک سری اختلالات روانی شود.»
ملاقات ممنوع
اما غیر از جنبه های روانی، عیادت، ابعاد دیگری هم دارد. وقتی یک بیمار در بیمارستان بستری است، عیادت کننده ها باید برای دیدن او به بیمارستان بروند. پذیرش ملاقات کننده ها جزو حقوق هربیمار است ولی بیمارستان ها هم قوانین خاص خودشان را دارند که یکی از اینها منع ورود کودکان است. درحالی که ممکن است یک بیمار به مدت طولانی در بیمارستان بستری باشد و نتواند بچه ها یا نوه هایش را ببیند،گاهی خانواده ها در این زمینه قانون شکنی می کنند و با هزار ترفند، بچه ها را به بخش های مختلف بیمارستان می برند تا با عزیزان شان ملاقات کنند، اما در هرحال بیمارانی که در بیمارستان بستری می شوند، از دیدن کودکان زیر ۷ سال محروم هستند.
دکتر حمید عمادی، متخصص بیماری های عفونی و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، درباره منع ورود کودکان به بیمارستان می گوید: «این ممنوعیت از نظر من، در حالت کلی اش صحیح است؛ چون در هرحال، بیمارستان محیط آلوده ای است. شاید مردم تعجب کنند؛ چون بیمارستان جایی است برای تامین سلامت افراد، ولی این یک واقعیت است که حتی تمیزترین و شیک ترین بیمارستان ها هم مکان های آلوده ای هستند. دلیل اولش میکروارگانیسم هایی است که بیماران با خودشان می آورند؛ مثلا یک بیمار مبتلا به سل، با هر سرفه یا عطسه، یا با ۵ دقیقه صحبت کردن، ۳ هزار باسیل سل را در هوا پراکنده می کند که اثرش هم تا یک ساعت باقی می ماند و وارد بدن هرکس که در اتاق باشد،می شود. پس خود مریض ها یک منبع آلودگی در بیمارستان هستند. از طرف دیگر، با وجود ضدعفونی کردن مکرر، باز هم میکروارگانیسم ها از طرق مختلف، مثل کفش و دست پزشکان و پرستاران و وسایل پزشکی مثل لوله ها، وارد بخش های بیمارستان مثل آی سی یو می شوند و چون در بیمارستان از آنتی بیوتیک ها زیاد استفاده می شود، این میکروارگانیسم ها بسیار مقاوم می شوند؛ طوری که اگر بیماری در آی سی یو دچار عفونت شود با هیچ آنتی بیوتیکی خوب نمی شود. در چنین محیط آلوده ای، شما فکرش را بکنید که ورود کودکان هم به بخش های بیمارستان آزاد باشد؛ خب، طبیعی است که کودک به دلیل کنجکاوی اش به همه چیز دست می زند و بعد دستش را به دهان و چشمش می زند و نمی شود او را از این کارها منع کرد. پس اگرچه بیمارستان برای بزرگسالان هم محیط آلوده ای است ولی کودکان در مقابل این آلودگی آسیب پذیرترند.»
البته دکتر عمادی قید می کند که این یک بحث کلی است ولی حضور کودکان بربالین بیمار در موارد خاص و با تایید پزشک اشکالی ندارد، به خصوص در بخش هایی مثل زایمان و مامایی یا بخش هایی که مربوط به جراحی های زیبایی است: «در این بخش ها میزان میکروارگانیسم ها کمتر است چون افراد بستری شده در این بخش ها لزوما بیمار نیستند؛ یعنی معمولا افراد سالمی اند که برای زایمان یا جراحی پلاستیک و زیبایی مثل لیپوساکشن آمده اند.»
بیمار بر بالین بیمار
اما فقط کودکان نیستند که از نظر پزشکی نباید به بیمارستان بروند. بعضی از افراد دیگر نیز، به علت شرایط خاص شان، بهتر است که برای عیادت بیمار به بیمارستان نروند. دکتر عمادی می گوید: «افرادی که مبتلا به عفونت هستند، مثلا آنفلوآنزا گرفته اند، نباید به هیچ وجه به عیادت بیمار بروند چون با حضورشان میکروارگانیسم ها را در محیط منتشر می کنند که این موضوع می تواند برای بیمار مشکل ساز شود. در واقع این افراد باید به دلیل رعایت حال بیمار به ملاقاتش نروند در حالی که عده ای دیگر را برای حفظ سلامت خودشان از رفتن به بیمارستان منع می کنیم. اینها افرادی هستند که به هر دلیلی آسیب پذیرند، مثل کسانی که ضعف سیستم ایمنی بدن دارند، افراد اچ آی وی مثبت، کسانی که داروهای شیمی درمانی مصرف می کنند یا مصرف کورتون بدنشان را ضعیف کرده، کسانی که پیوند عضو داشته اند و داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی می خورند و زنان باردار، چون در این دوره به عفونت ها بسیار حساسند. سالمندان هم از جمله کسانی هستند که در مقابل میکروارگانیسم ها حساس ترند. به طور کلی، بهتر است اینها از رفتن به بیمارستان خودداری کنند ولی بازهم باید شرایط بیمار و محیط بیمارستان و نظر پزشک را در نظر گرفت.»
برای بیمار چه ببریبم؟
هیچ کس دوست ندارد در بیمارستان و یا خانه بستری شود ولی وقتی به ناچار بیمار و بستری می شوید، هیچ چیز به اندازه چهره هایی شاد که به عیادت تان می آیند، خوشحال تان نمی کند. هر چند حضور عیادت کنندگان به تنهایی بیمار را شاد می کند و روحیه اش را بهتر می کند اما رسم است که دست خالی به عیادت بیمار نمی روند. گل، شیرینی، کمپوت و میوه هدایایی است که برای بیمار برده می شود. در انتخاب هدیه برای بیمار لازم است تمام مسایل را درنظر گرفت تا ملاقات به یک عیادت کامل و مفید تبدیل شود.
دسته گلی برای بیمار
بسیاری از عیادت کنندگان ترجیح می دهند برای بیمار گل ببرند. گل در تقویت روحیه بیماران موثر است. نتایج پژوهشگران رفتارشناسی دانشگاه روگرز در نیوجرسی آمریکا نشان می دهد که دریافت هدایایی مانند گل بیش از هر چیز شادی و طراوت را به انسان هدیه می کند. پژوهش ها نشان می دهند که خریدن گل و نگاه کردن به آن موجب برانگیخته شدن احساس شادی و آرامش و طراوت و مثبت اندیشی و دوری از غم و اندوه می شود. پرفسور جنت هاویلند جونز، روان شناس و استاد دانشگاه روگرز می گوید: «نکته جالب توجه درباره نقش گل در سلامت روانی افراد آن است که فرد با تماشا کردن به گل و لذت بردن از طراوت، رنگ و عطر زیبای آن می تواند حالت روانی نامتعادل خود را تغییر دهد و به حالت طبیعی بازگردد، در واقع گل عاملی برای تعدیل رفتار در طول شبانه روز بوده و هر بار نگاه کردن به گل عاملی برای ایجاد اتصال عصبی مثبت در مغز است.»
نتایج مطالعات زیادی رابطه میان هدیه دادن گل به بیماران و بهبود سلامت آنها را نشان داده است:
▪ گل و گیاه و حتی شاخه ای گل به سرعت می تواند روحیه بیمار را تغییر داده و او را شاد و هیجان زده کند. نشانه آن هم لبخند بیمار است و این نشانه بروز یک تغییر در روحیه است.
▪ نگاه کردن به گل و گیاه بر رفتار و حالت روانی بیمار تاثیر مثبت دارد. بررسی ها نشان داده است افرادی که در محیط اطراف شان گل و گیاه وجود دارد، دو تا چهار برابر آرام تر، مهربان تر و شادتر از دیگران ارزیابی شده اند و می توانند این حس را با رفتار مثبت خود به دیگران نیز منتقل کنند. پژوهشگران توصیه می کنند همواره یک شاخه گل یا یک گلدان کوچک گل در معرض دید بیمارتان قرار دهید.
▪ گل و گیاه سبب ایجاد حس نگرش مثبت به زندگی و آرامش، شادی و رضایت، صمیمیت و آرامش در بیمار می شود.
وجود گل ها و گیاهان موجب شادی و آرامش و کاهش استرس در افراد می شود. دکتر برونو کورتیس، متخصص قلب دانشگاه شیکاگو می گوید: «گیاهان موجب می شوند افراد احساس آرامش بیشتری کنند و مثبت اندیش تر شوند.» بررسی ها نشان داده است بیماران بستری در بیمارستان که تخت شان روبروی پنجره ای با نمای باغ است خیلی سریع تر از بیمارانی که تخت شان رو به دیوار است بهبود پیدا می کنند.مراقب باشید: عطر و بو و گرده گل و گیاهان ممکن است برای برخی از بیماران حساسیت های شدیدی را به وجود آورند. اگر بیمارتان به این گرده گل ها حساسیت داشته باشد، دچار آب ریزش بینی، خارش، عطسه و خارش گلو می شود. این علایم به ویژه اگر بیمارتان به دلیل بیماری های تنفسی و ریوی در بیمارستان بستری شده است، خطرناک است. در ضمن گل ها احتمال انتقال عفونت را نیز افزایش می دهند. دکتر محمد فرح بخش، متخصص بیماری های عفونی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در این باره می گوید: «وجود گل و گیاه در بیمارستان ها به دلیل اینکه احتمال انتقال عفونت را افزایش می دهد، توصیه نمی شود.»
کنسروها و کمپوت ها
بسیاری از عیادت کنندگان برای بیمار کمپوت میوه می برند. شاید این کار با این انگیزه رواج پیدا کرده که فرد نمی تواند مواد غذایی دیگر را راحت بخورد و مصرف کمپوت برایش بهتر است، اما این باور درستی نیست، به خصوص اگر بدانیم که برای تهیه کمپوت از مقدار زیادی قند و شکر و مواد افزودنی استفاده می شود که خواص اولیه میوه تازه را از بین می برد و کالری قابل توجهی دارد. همین طور بردن شیرینی برای بیمار کار درستی نیست، به خصوص اگر بیمار به علت بیماری قلب و عروق بستری باشد، اضافه وزن داشته باشد و یا مبتلا به دیابت باشد. کمپوت ها و کنسروها حاوی مواد نگه دارنده هستند و ممکن است بیمار به این مواد نگه دارنده حساسیت داشته باشد. شاید بردن میوه های تازه برای بیمار بهترین گزینه باشد چون مصرف میوه برای بیشتر افراد منعی ندارد و از نظر تغذیه ای هم ارزش های غذایی میوه تازه بسیار بیشتر از کمپوت و آب میوه است. هنگام خرید کمپوت و کنسرو میوه به تاریخ مصرف روی قوطی توجه کنید. قوطی هایی که دیواره آنها زنگ زده یا باد کرده است را خریداری نکنید. در صورت باد کردگی و زنگ زدگی دیواره خارجی قوطی احتمال سوراخ شدن دیواره و فساد محتویات آن وجود دارد.
هدیه ای ماندگار
عادت کرده ایم برای عیادت بیماران گل، کمپوت و کنسرو ببریم اما هدایای دیگری هستند که می توانند سال ها برای بیمار باقی بمانند و دلیله عیادت شما را در آن روزها در ذهن اش زنده نگه دارند. خرید یک لباس زیبا که بپوشد و از بیمارستان بیرون بیاید، قاب عکس یا نقاشی، یک کارت پستال با تصویری از گلی زیبا که در چند جمله روحیه بخش احساس امید، بهبود و به دست آوردن سلامتی را در فرد زنده کند و یا حتی کتابی خوب و جالب برای گذراندن دوران بیماری، همه می توانند جایگزین های خوبی برای عیادت بیماران باشد که انتخاب اش به ذوق و سلیقه عیادت کننده بستگی دارد.
عیادت از بیمار باید و نبایدها
اهمیت عیادت در حفظ و ارتقای سلامت بیماران خیلی مهم است؛ آن قدر مهم که امروزه محققان دریافته اند این دیدار از بیماران، در سلامت آنها نقش موثری دارد و حتی به صورت مجازی با اینترنت، سعی در سود بردن از این فواید دارند: عیادت از بیماران در سی سی یو و آی سی یو در دنیای مجازی. اما برای اینکه توجه شما را به هدف نهایی عیادت جلب کنم و بگویم آن سود و فایده ای که دیدارکننده باید ببیند چیست، باید سه جزء عیادت را مورد بررسی قرار دهم؛ یعنی دیدارکننده، دیدار شونده و محیط دیدار که هر کدام مشخصه های خود را دارند. اگر این بایدها و نبایدها از جانب دیدارکننده و دیدار شونده رعایت نشود و یا برای محیط دیدار در نظر گرفته نشود، از هدف اصلی فاصله می گیریم و هرگز درک درستی از عیادت نخواهیم داشت.
۱۰ توصیه به عیادت کننده
۱) نیت به کار خیر کنید تا متمرکز شوید چه کار مهمی برای خود و دیگری انجام می دهید. اگر باور کنید در این کار، خیری برای شما نهفته طلبکار نخواهید بود و نمی گویید لطف کردم و به عیادت فلانی رفتم و بنابراین منتی در کار نخواهد بود چون برای خودتان قدم برداشته اید.
۲) زمان دیدار را موقعی در نظر بگیرید که تراکم جمعیت بالای سر بیمار ایجاد نکنید.
۳) به کوتاه بودن زمان دیدار توجه کنید چون زمان طولانی دیدار بیمار را خسته می کند. متون علمی بین یک ربع تا نیم ساعت را توصیه می کنند، مگر اینکه بیمار مصرانه خواهان زمان بیشتری باشد. پیامبر اسلام (ص) زمان ملاقات را به اندازه نوشیدن شیر شتر دانسته اند.
۴) هدیه خریدن یادتان نرود. امام علی(ع) می فرمایند که وقتی به ملاقات می روید هدیه ببرید. مطالعات امروزی محققان هم نشان می دهد که بهترین هدیه، گل است اما بسته به بخش بستری و ایجاد آلرژی توسط گل، گاهی گل ها هم ممنوعیت دارند.
۵) شما باید تا حدی با نوع بیماری فردی که به ملاقات اش می روید نیز آشنا باشید تا این بهانه ای برای آموزش باشد.
۶) همکاری با پرسنل بیمارستان هم مهم است. ما نباید مدام دنبال ایراد بگردیم. باید بدانیم از پزشک و پرستار تا نگهبان در بیمارستان، همه و همه، قصد کمک به مریض ما را دارند. متاسفانه بعضی ها به قصد نشان دادن دلسوزی کاذب، در حضور بیمار یا پرستار بحث کرده و جو را متشنج می کنند. یادتان باشد شما به عنوان کادر درمانی و همکار آنها جزو تیم درمانی محسوب می شوید و حضورتان در روند درمان موثر است. آیا آدم با همکارش این طور رفتار می کند؟!
۷) بالای سر بیمار با صدای آرام صحبت کنید. قرار است شما انرژی مثبت به بیمار بدهید و این کار با کلام ملایم شما و لبخندتان میسر می شود.
۸) لباس مناسب بپوشید. رنگ و نوع لباس و آراستگی شما تاثیر زیادی روی بیمار دارد.
۹) حفاظت از اطفال را جدی بگیرید. با اینکه ورود بچه های زیر ۱۴ سال ممنوع است اما من معتقدم بد نیست بچه ها را هم گاهی به ملاقات ببریم. مگر نه اینکه عیادت کار خوبی است، پس چرا بچه ها نباید با این کار خوب آشنا شوند؟ در همه جای دنیا تحت سرپرستی یک بزرگ تر، این کار امکان پذیر است. این حق بیمار است که کودک خود را ببیند. حتی هیچ معنی ندارد که بگوییم ملاقات روز جمعه یا روزهای زوج است. بیمار حق دارد هر روز عزیزان خود را ولو برای مدت محدودی ببیند.
۱۰) دخالت نکردن در کار پرسنل را فراموش نکنید؛ حتی اگر خودتان پرستار یا پزشک هستید. اگر متوجه شده اید که چیزی به نفع بیمار نیست، باید به طور خصوصی در اتاق پرستاری و البته با کلامی مشورت گونه، موضوع را مطرح کنید.
۳ توصیه به عیادت شونده
۱) حتما حکایت ناشنوا و بیمار را در مثنوی معنوی خوانده اید. اگر کسی به ملاقات ما می آید، نباید در آن چند دقیقه، به جای کلمات مثبت و امیدوارکننده، دایما وارد فاز منفی شویم.
۲) رعایت دستورات پزشکی نیز الزامی است. اگر پزشک تان گفته که: «باید استراحت مطلق کنید» نباید در رودربایستی این و آن، روی تخت بنشینید یا از فلان غذا و میوه که آورده اند، به رغم منع پزشکی، بخورید و بگویید: «زشت است، ناراحت می شوند!»
۳) نه تنها نباید حالات عجزگونه از خود نشان دهید؛ بلکه باید در صورت توانایی با همه آنهایی که به دیدارتان آمدند، به خصوص اطفال خوش و بش کنید و خوشرو باشید.
نکاتی درباره محیط دیدار
از آنجا که ما ایرانی ها در مهمان نوازی زبانزد هستیم، اگر یک بیمار در خانه مان بستری باشد، از نظر استقبال و مهمان داری جای هیچ بحثی نمی ماند. موضوع بحث ما محیط بیمارستان است. ثابت شده است ملاقات از بیماران در درمان آنها به صورت غیرمستقیم و گاهی حتی مستقیم نقش دارد. اگر بیمارستان ها و کادر بیمارستانی این موضوع را درک کنند و آن را مدنظر بگیرند کفایت می کند؛ چون با یک همکار که قصد کمک به بیمار آنها را دارد به شایستگی رفتار کرده و شرایط رفاهی او را مهیا می کنند.
متاسفانه گاهی شاهدیم هیچ امکان رفاهی برای همکار خود (دیدارکننده) مهیا نمی کنند. در شماره های قبلی «سلامت» عکسی توسط عکاس خوش فکر شما گرفته شده بود که همراه بیمار، روی زمین، دستمالی پهن کرده و نشسته بود و خستگی از چهره اش می بارید. به عقیده من، وزارت بهداشت و درمان باید به این مساله بها بدهد و هزینه کند. حضور عیادت کننده و عمل عیادت بر درمان سریع تر و بهتر بیماران ما نقش دارد. اتفاقا هدف این وزارتخانه همین است؛ یعنی تامین سلامت برای همه افراد جامعه، تا آنها به آسایش کامل جسمی و روانی و اجتماعی برسند. اتفاقا برای این هدف اش هم بسیار می کوشد و روی سه قسمت کار می کند:
۱) کمک می کند کسی بیمار نشود.
۲) اگر کسی بیمار شد، سریع و صحیح درمان اش می کند.
۳) به بیماران غیرقابل علاج کمک می کند تا رنج کمتری متحمل شوند.
ما می گوییم اگر عیادت نقش مهمی در بهداشت و درمان دارد باید مسوولان به آن توجه کنند.
پیشنهادی برای مسوولان
فقط آموزش دادن و تربیت پزشک، کافی نیست؛ بلکه آموزش مردم و قشرهای مختلف اجتماعی هم مهم است. عیادت کننده باید آموزش ببیند که این شخص بیمار که از آشنایان او بوده و تا دیروز سالم زندگی می کرده، چرا و تحت چه عوامل خطرسازی روی این تخت خوابیده است؟ باید باور کنیم که اگر محیط ملاقات را به یک مکان آموزشی تبدیل کنیم، موفق خواهیم بود؛ مثلا با جزوات آموزشی، او می تواند در وقت عیادت، راجع به عوامل خطرساز آن بیماری خاص اطلاعات کسب کند. شاید بتوان فیلم کوچکی در این خصوص نمایش داد تا در مواردی که بالین بیمار شلوغ است و در سالن انتظار منتظر دیدار او می شوید به این صورت از آنها پذیرایی شود. کمی همت و حمایت از سوی وزارت بهداشت و البته تلاش کادر درمانی و خود مردم می تواند به همه ما کمک کند که عمل عیادت را درک کنیم و آن را به عنوان ابزاری برای ارتقای سلامت جامعه بدانیم.
شاید خواندن چند جلد کتاب یا تماشای چند فیلم نتواند چنین اثری روی افراد بگذارد چون آنها الان با چشم خود می بینند که فرد عیادت شونده به دلیل عدم توجه به برخی نکات، سلامت اش را از دست داده است. عیادت شونده به آنها می گوید که من چنین و چنان کردم، شما این کارها را نکنید تا روی این تخت جای نگیرید.



روزنامه سلامت ( www.salamat.ir )

تاریخ ارسال: 1390/01/11


نظر شما چیست؟

کد امنیتی شکل بالا در کادر زیر درج شود

برای مشاهده و استفاده از فرم می بایست جاوااسکریپت بر روی مرورگر شما فعال باشد.

 
تعبیر خواب
تعبیرها و اشتباه‌ها
همۀ ما در طول شب یا روز خواب‌هایی می‌بینیم که ممکن است درست و صادق بوده و معنایی را در خود داشته باشند یا اینکه بی‌معنا باشند.
علت خواب‌های بی‌معنا چیزهایی مثل ضعف یا پرخوری قبل از خواب و یا صدای محیط زمان خواب و یا حتی می‌تواند نتیجه تلقین شیطان باشد و فقط پیامبران و معصومین (علیهم السلام) هستند که تمام خواب‌هایشان درست و صادق بوده و حسابشان جدا است. حضرت امام صادق (علیه السلام) به مفضل که از ادامه مطلب...
تعبیر با کتاب
در این مقاله می‌خواهم در مورد این بنویسم که هر کسی می‌تواند بعضی از خواب‌ها را با کتاب تعبیر خواب، تعبیر کند. بنابراین اجازه دهید ابتدا تعریفی کلی و خلاصه از نحوۀ تعبیر خواب ارائه کنم.
خواب‌هایی که ما می‌بینیم یا می‌خواهند معنایی را به ما بفهمانند و یا خیر؛ حالا چرا بعضی از خواب‌ها می‌خواهند معنایی را بفهمانند ولی بعضی خیر؟... چون این سوال بحث دیگری است نمی‌خواهم دربارۀ آن صحبت کنم.
خود این خواب‌های بامعنا نیز اکثراً به صورت مثال ادامه مطلب...
مبارزه با فراموشی خواب
تحقیقات نشان داده است که همۀ افراد در طی خواب خودشان رویا می‌بینند (به جز در برخی بیماری‌های شدید روانی)، منتها خیلی‌ها آن‌ها را فراموش کرده و فکر می‌کنند که اصلاً رویایی ندیده‌اند. هر چند خیلی از این رویاها ممکن است جزء رویاهای بدون تعبیر باشند ولی به هر حال رویا بوده‌اند.
حال سوال این است که چطور خواب خود را فراموش نکنیم؟ چطور صحنه‌های خواب را خوب و روشن به یاد آوریم؟ برای رسیدن به این هدف راه‌های زیادی وجود ادامه مطلب...
دفع بلا با صدقه
احادیث و روایات و همچنین تجربیات بسیاری وجود دارد که خداوند متعال با صدقه قضا و قدر را تغییر می‌دهد. به عبارتی دیگر با صدقه می‌توان به خواست خدا از وقوع بلایا و حوادث جلوگیری کرد. زیرا خود خداوند قضا و قدر را معین کرده و فقط خود او می‌تواند آن را تغییر دهد (که یکی از عواملی که فرموده قضا و قدر را به خاطر آن تغییر می‌دهد همین صدقه دادن است). البته این یکی از آثار صدقه می‌باشد. ادامه مطلب...
رسیدن تعبیر به دیگری
این نکته را به خاطر داشته باشید که تعبیر خواب شما ممکن است به همان کسی که در خواب دیده‌اید نرسد و به شخص دیگری مربوط شود. در واقع تعبیر خواب شما کیلومترها با آن شخصی که در خواب دیده‌اید فاصله داشته باشد! تجربۀ خودم من از خواب‌هایم این بوده که در موارد خیلی خیلی خیلی کمی تعبیر خواب به همان افرادی رسیده که در خواب دیده‌ام (به طوریکه در اکثر موارد فقط یک درصد احتمال می دهم که تعبیر ادامه مطلب...
دفع بلا و گرفتاری
بعضی از خواب‌ها آینده را پیشگویی کرده و می‌گویند که بلا و مصیبت و گرفتاری در پیش است و یا اینکه عمل زشت یا گناهی را مرتکب خواهیم شد. اگر این خواب‌ها درست و اصطلاحاً صادق باشند، در واقع از مقدرات الهی می‌گویند و چیزهایی که پیش‌بینی آن شده حتماً به وقوع می‌پیوندند.
ولی خداوند راه‌هایی را تعیین کرده که نگذارید آن بلایا به وقوع بپیوندند و در واقع مقدرات خدا تغییر کند. در اصل خود خدا مقدرات را بوجود آورده ادامه مطلب...
کلیپ و ویدیو
زود انزالی و راه های درمان (دکتر خیام فر)
اشخاصی که در کلیپها مشاهده می کنید تعبیرگر خواب نیستند